Antifouling Yacht στην Ελλάδα – Εφαρμογή & Προστασία Υφάλων

Εφαρμογή antifouling και προστασία υποθαλάσσιων επιφανειών για yacht και σκάφη, με σωστή προετοιμασία, συμβατά primers και σύστημα υφαλοχρώματος ανάλογα με το υπόστρωμα και το scope του έργου.

Εργασίες Antifouling

Η Technical Yacht Services αναλαμβάνει καθαρισμό και προετοιμασία επιφανειών, αξιολόγηση του υπάρχοντος συστήματος, τοπικές αποκαταστάσεις όπου απαιτούνται, εφαρμογή κατάλληλου primer και εφαρμογή antifouling σύμφωνα με τις προδιαγραφές του επιλεγμένου συστήματος. Οι εργασίες μπορούν να ενταχθούν σε ετήσια συντήρηση ή σε ευρύτερο yacht refit.

Ύφαλα, άξονες & διαφορετικά υποστρώματα

Το scope προσαρμόζεται στο πραγματικό υλικό και την κατάσταση του σκάφους. Για GRP, ξύλο, χάλυβα ή αλουμίνιο χρησιμοποιούνται συμβατά συστήματα προστασίας και προετοιμασίας, με στόχο σωστή πρόσφυση και προστασία των υποθαλάσσιων επιφανειών.

Τεχνολογία Antifouling: Βιοκτόνα, Υποστρώματα και Διάρκεια Ζωής

Η επιλογή υφαλοχρώματος βασίζεται στο υλικό της γάστρας, το υπάρχον σύστημα βαφής, τη χρήση του σκάφους και το επιθυμητό διάστημα προστασίας.

Κύρια βιοκτόνα και booster biocides

Τα βιοκτόνα υφαλοχρώματα περιλαμβάνουν συχνά Cu₂O ή CuSCN και, ανάλογα με τη σύνθεση, ενισχυτικές δραστικές ουσίες όπως πυριθειόνη χαλκού (CuPT), πυριθειόνη ψευδαργύρου (ZnPT), DCOIT, zineb ή tralopyril. Η αποδέσμευσή τους εξαρτάται από τη χημεία και τη δομή του πολυμερικού συνδετικού, όχι μόνο από την περιεκτικότητά τους. Η χρήση κάθε δραστικής και η κυκλοφορία του τελικού προϊόντος διέπονται από το αντίστοιχο καθεστώς BPR/PT21.

Οι συγκεντρώσεις των δραστικών ουσιών διαφέρουν ανάλογα με τη σύνθεση του προϊόντος.

Η συγκέντρωση της δραστικής ουσίας (% κ.β.) δεν ταυτίζεται με τη ροή αποδέσμευσης στο θαλασσινό νερό ή με την πραγματική αντιρρυπαντική αποτελεσματικότητα. Η κινητική εξαρτάται από τη σύσταση του πολυμερικού συνδετικού, τη διαλυτότητα και το περιβάλλον λειτουργίας.

Σε ποια υλικά και μέταλλα εφαρμόζονται;

ΥπόστρωμαΑρχή επιλογής συστήματος
GRP / FRP, ξύλοΣυμβατό αντιρρυπαντικό πάνω από το κατάλληλο εποξικό ή άλλο εγκεκριμένο σύστημα προετοιμασίας, σύμφωνα με το TDS.
Χάλυβας και χυτοσίδηροςΔυνατή η εφαρμογή κατάλληλων χαλκούχων συστημάτων με συνεχή, επαρκή αντιδιαβρωτική εποξική φραγή. Κρίσιμη η ακεραιότητα των primers.
Αλουμίνιο και κράματα αλουμινίουΑποφυγή συστημάτων με μεταλλικό χαλκό ή Cu₂O λόγω κινδύνου γαλβανικής διάβρωσης. Προτιμώνται εγκεκριμένα copper-free συστήματα ή συγκεκριμένες συνθέσεις CuSCN μόνο όπου το επιτρέπει ρητά ο κατασκευαστής, με κατάλληλο μονωτικό σύστημα.
Μπρούντζος, ανοξείδωτος χάλυβας, προπέλες και shaftsΕπιλογή εξειδικευμένου συστήματος για το συγκεκριμένο κράμα, τη ροή, την πρόσφυση και τη γαλβανική προστασία. Τα θυσιαζόμενα ανόδια δεν επικαλύπτονται.

Η συμβατότητα δεν κρίνεται μόνο από τη βασική χημεία του βιοκτόνου. Απαιτείται πλήρες εγκεκριμένο coating schedule με προετοιμασία υποστρώματος, primer, tie-coat και antifouling, καθώς και έλεγχος ηλεκτρικής απομόνωσης, γαλβανικών ζευγών και κατάστασης του συστήματος καθοδικής προστασίας.

Διάρκεια προστασίας και ξηρό πάχος βαφής (DFT)

Στα αυτολειαινόμενα υφαλοχρώματα (SPC), το πολυμερικό συνδετικό υδρολύεται και διαλύεται σταδιακά, ενώ η κίνηση του σκάφους επηρεάζει τη φθορά της επίστρωσης. Η διάλυση συνεχίζεται και κατά την ακινησία.

Παράλληλα, ενισχυτικές δραστικές ουσίες όπως η πυριθειόνη χαλκού (CuPT) και η πυριθειόνη ψευδαργύρου (ZnPT) μπορεί να εκλύονται ταχύτερα από όσο φθείρεται η βαφή. Συνεπώς, η πραγματική διάρκεια προστασίας εξαρτάται τόσο από το υπόλοιπο ξηρό πάχος στρώσης βαφής (DFT) όσο και από τη διαθέσιμη ποσότητα και την αποδέσμευση των δραστικών ουσιών.*

Η θερμοκρασία, η ταχύτητα πλεύσης και οι συνθήκες ελλιμενισμού επηρεάζουν διαφορετικά κάθε μηχανισμό. Το πάχος εφαρμογής και η προβλεπόμενη διάρκεια ελέγχονται πάντοτε σύμφωνα με το τεχνικό δελτίο του προϊόντος.

* Απλοποιημένα, ο χρόνος κατανάλωσης της βαφής εκτιμάται από τη σχέση t ≈ (DFT αρχικό − DFT ελάχιστο) / (r διάλυσης + r φθοράς). Ξεχωριστά εκτιμάται η απώλεια δραστικών ουσιών από τη διάλυση και την αποδέσμευσή τους και από τη βαφή που απομακρύνεται. Οι ρυθμοί διάλυσης του πολυμερικού συνδετικού, φθοράς της επίστρωσης και διάλυσης/αποδέσμευσης κάθε δραστικής ουσίας έχουν διαφορετική εξάρτηση από τη θερμοκρασία (σχέση Arrhenius) και προσδιορίζονται με δοκιμές του συγκεκριμένου συστήματος. Το άθροισμα των δύο ρυθμών απώλειας πάχους είναι πρακτική προσέγγιση.

Πώς αρχίζει η θαλάσσια βιοεπικάθιση

Από τα πρώτα λεπτά μετά την εμβάπτιση σχηματίζεται στην επιφάνεια ένα πολύ λεπτό οργανικό στρώμα (conditioning film) από πρωτεΐνες, γλυκοπρωτεΐνες, πολυσακχαρίτες και άλλες ουσίες του θαλασσινού νερού. Ακολουθεί η ανάπτυξη μικροβιακού υμενίου (biofilm), που επηρεάζει την προσκόλληση βακτηρίων, διατόμων και σπορίων φυκών όπως η Ulva. Στη συνέχεια μπορούν να εγκατασταθούν μεγαλύτεροι οργανισμοί, όπως βαλανίδες (barnacles), μύδια, στρείδια, βρυόζωα και σωληνοσκώληκες.

Fouling-release coatings (FRC)

Στα FRC σιλικόνης, η χαμηλή επιφανειακή ενέργεια και το χαμηλό μέτρο ελαστικότητας επιτρέπουν στη βαφή να παραμορφώνεται, διευκολύνοντας την αποκόλληση των οργανισμών από τις διατμητικές δυνάμεις κατά την πλεύση. Ο βαθμός δικτύωσης και η αρχιτεκτονική του πολυμερούς (π.χ. γραμμική, brush ή star) καθορίζουν την ελαστικότητα και τη μηχανική αντοχή του. Η μεγάλη ευκαμψία μπορεί να συνοδεύεται από αυξημένη ευαισθησία σε τριβή και σχίσιμο.

Δεν αντιδρούν όλοι οι θαλάσσιοι οργανισμοί με τον ίδιο τρόπο: ορισμένοι ευνοούνται από υδρόφοβες επιφάνειες και άλλοι από υδρόφιλες. Ακόμη και στην PDMS μπορούν να προσκολληθούν βαλανίδες (barnacles). Για ευρύτερη προστασία αναπτύχθηκαν αμφίφιλα και hydrogel-τροποποιημένα συστήματα, που συνδυάζουν υδρόφιλες και υδρόφοβες περιοχές, με τη μηχανική αντοχή να παραμένει σημαντική παράμετρος.

Ειδικά στις προπέλες, κρίσιμη αστοχία είναι η αποκόλληση της σιλικόνης από το αστάρι. Σε ορισμένα συστήματα με PVB etch primer ή ενδιάμεση εποξειδική/σιλικονούχα στρώση, η πρόσφυση υποβοηθείται από αμινοσιλάνια ή εποξειδοσιλάνια και εξαρτάται από τη χημική σύνδεση και τη δυνατότητα διείσδυσης στο αστάρι πριν ολοκληρωθεί η πήξη του. Το ανομοιόμορφο gel time σε ανοικτό ναυπηγείο μπορεί να δημιουργήσει περιοχές ανεπαρκούς πρόσφυσης, από τις οποίες ξεκινά η αποκόλληση (delamination). Επίσης, βαλανίδες μπορούν να εγκατασταθούν σε ευάλωτες περιοχές της μαλακής σιλικόνης και να φτάσουν στο αστάρι, επιδεινώνοντας την αποκόλληση. Όταν η μαλακή επίστρωση αποσπάται τοπικά, δεν παραμένει απαραίτητα μια άκαμπτη ανωμαλία στην προπέλα· ωστόσο η πραγματική υδροδυναμική επίδραση εξαρτάται από την έκταση της αστοχίας και τη βιοεπικάθιση.

Τα βιοκτόνα υφαλοχρώματα που διατίθενται στην ΕΕ πρέπει να διαθέτουν την απαιτούμενη έγκριση ή άδεια κυκλοφορίας βάσει BPR/PT21, σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς για το συγκεκριμένο προϊόν. Οι μη βιοκτόνες επιστρώσεις τύπου fouling-release δεν υπάγονται στην ίδια διαδικασία έγκρισης βιοκτόνων.

Η εκτίμηση διάρκειας πρέπει να στηρίζεται σε μετρημένους ρυθμούς κατανάλωσης του συγκεκριμένου υφαλοχρώματος και στις προδιαγραφές του κατασκευαστή.

Συχνές ερωτήσεις για το Antifouling

Πότε χρειάζεται νέα εφαρμογή antifouling;

Η συχνότητα εξαρτάται από το υφαλόχρωμα, τη χρήση του σκάφους, τις συνθήκες ελλιμενισμού και την κατάσταση της υπάρχουσας επιφάνειας. Ο έλεγχος κατά τον δεξαμενισμό βοηθά στον καθορισμό του κατάλληλου scope εργασιών.

Χρειάζεται να αφαιρεθεί όλο το παλιό υφαλόχρωμα;

Όχι σε κάθε περίπτωση. Εξετάζονται η πρόσφυση, η συμβατότητα των στρώσεων και τυχόν φθορές. Ανάλογα με τα ευρήματα μπορεί να απαιτείται τοπική προετοιμασία ή εκτενέστερη αφαίρεση του παλιού συστήματος.

Πώς αντιμετωπίζονται τα μεταλλικά εξαρτήματα κάτω από την ίσαλο;

Άξονες και άλλα μεταλλικά μέρη αξιολογούνται ξεχωριστά, γιατί δεν χρησιμοποιούν αναγκαστικά το ίδιο σύστημα με το hull. Επιλέγεται κατάλληλη προετοιμασία και συμβατό σύστημα επίστρωσης για το συγκεκριμένο υλικό.

Σχετικές υπηρεσίες: Yacht Painting & Refinishing, Yacht Refit στο Πέραμα & Πειραιά και πλήρεις υπηρεσίες refit.